Επί τή Ονομαστική Εορτή Μαθητών και Πόλης μας.7!!... από efta7 26/10/2016

Καιρός και τού... Επαναλαμβάνειν τάς Γραφάς.7!!...

20:51 Μόλις έστειλα 2 ΒΑ.Μ. προς Τέλη και Σάββα και έφυγε το βάρος αυτής της ειδικής μέρας από πάνω μου. Το προς Τέλη με την γνωστή ευχή να χαίρεται τον μεγάλο του αδελφό μ’ έφτιαξε τρομερά, γιατί επινόησα ένα φανταστικό τηλεφώνημα εκ μέρους τού εορτάζοντος και δική μου απάντηση βάζοντας και τις μητρικές απογοητεύσεις μιάς άλλης μη αναμενομένης απάντησης, που δεν ήλθε ποτέ.7!!…

Τώρα όμως πρέπει να γράψω για την Ημέρα παραπέμποντας και στην Μνημειώδη εκείνη Ανάρτησή μου πριν από Χρόνια, που μάλλον μπορώ να την αναζητήσω με λέξεις: Αγίου Δημητρίου, Συμβασιλεύουσα κ.α.

Το βρήκα σε χρόνο ρεκόρ με την 1^η και είναι η 119^η ανάρτηση του 2003 και την διαβάζω, για να μπω στο κλίμα.

Η 113^η (6/3/03) 03:21 αναφέρεται στην βράβευση της Ναταλίας και είναι βέβαια μνημειώδης, αφού περιλαμβάνει και την Αναφορά μου στον συνονόματο Κυριακίδη.7!!… εννοείται ότι ξανασυγκινήθηκα.

Η βράβευση για την οποία λέγαμε το μεσημέρι με το Σάββα παίζοντας στην Φωλιά της ΑΙΟΛΙΚΗΣ (εκτός των “Τεννιστικών Τειχών”) δημοσιεύτηκε τον Μάρτιο του 2003 και αναφέρεται και στο Αμβούργο.7!!… http://clubs.pathfinder.gr/EFTA7/12222?read=132&forum=1927

Το ζητούμενο βέβαια είναι η σημερινή ανάρτηση με αφορμή την Εορτή του Πολιούχου της Αγαπημένης μας Πόλης, ής το όνομα Θεσσαλονίκη, εξ ής και το Ομώνυμο Διεθνές Τουρνουά με νονά του την Κυρία Λίτσα.7!!…

http://clubs.pathfinder.gr/EFTA7/12222?read=139&forum=1927
http://clubs.pathfinder.gr/EFTA7/12223?album=373631

Έχω χρόνο, για να πάω σε αναζήτηση πρό τής Ηλεκτρονικοϋπολογιστικής Εμπλοκής-Εποχής, για συνολική μνημόνευση; Είναι δύσκολο πολύ έως ακατόρθωτο…            Θυμήθηκα τον πατέρα μου, που ερχόταν στην γιορτή του εγγονού του περήφανος, ενώ εκείνη τη μέρα ερχόντουσαν και οι γονείς μετά των μαθητών μας.

Θα σταθώ σήμερα στον Δημήτρη Παραβάντσο, που κράτησε τα τσιγάρα του πατέρα του στο αμάξι, για να μην καπνίσει ενώπιον των άκαπνων μεν, "μπαρουτοκαπνισμένων" δε, φροντιστών του γιού του, όταν ήλθε για ενημέρωση της προόδου του στον 4^ο όροφο της Χαλκιδικής 32 στην Ανάληψη, όπου δραστηριοποιηθήκαμε φροντιστηριακώς και παραμείναμε επί Δεκαετία (1970-80). Πριν λίγες μέρες και μετά την “ανάσταση” τού Grundig άρχισα ν’ ακούω κάποιες ηχογραφήσεις τής Δεκαετίας του ’80 και βρήκα μία ξεχασμένη περί Διαλέξεων και πώς αυτές πρέπει να συντελούνται με αποτέλεσμα να πάθω χαρμόσυνο “τραλαλά” με την Προσωπική μας Εξανεστηκυία Ιστορία.7!!…

Πολλές Δήμητρες και Δημήτρηδες γνωρίσαμε και μάς γνώρισαν, αλλά η Μνήμη δεν μπορεί τα πάντα να χωρέσει. Γι’ αυτό και χρειάζεται απεγνωσμένα και απαιτεί την Βοήθειά μας με φωτογραφίες, κείμενα και αντικείμενα, γράμματα κι ό,τι άλλο μπορεί να συνεισφέρει στην Μακροημέρευσή της…

Όσοι λοιπόν εορτάζοντες και εορτάζουσες ΕΥ-ΤΥΧΕΙΤΕ.7!!…

Γιά.Σα.ς (και αισιόδοξα κοντά σας)

Υ.Γ. Στο F.B.I. (facebook information) δεν βρήκα το τηλέφωνο τού τιμωμένου Δημήτρη, για να τού ευχηθώ διά φωνής, αλλά αποσπόντα διάβασα για τις ανασκαφές στις Αιγές κι εντυπωσιάστηκα…

484. http://clubs.pathfinder.gr/EFTA7/12222?read=484&forum=1927

Υ.Γ. 2 (29/10/2018 11:50 πμ) Μετά από 15 χρόνια και ευρισκόμενος στο Νησί της Αφροδίτης, όπου εργάζεται ο Αριστοτέλης εδώ και 3 χρόνια έχοντας αποχαιρετήσει την μίζερη και χαιρέκακη νεοελληνική πραγματικότητα, συνεχίζω τον φαινομενικά Ατελέσφορο Ισόβιο Αγώνα (ΑΤ.Ι.Α.) μας. Και τα σημεία δείχνουν ότι βάζω υποψηφιότητα Μνημοσύνης από έναν μελλοντικό Ηρόδοτο στην απάντησή του σε ερώτηση κάποιου "Κροίσου" τής εποχής του περί τού “ευτυχεστέρου”.7!!...

Γιά.Σα.ς (καί άνευ όρκου κοντά σας)

Από τήν Κύπρον με... Αγάπην.7!!..

Ημερολογιακά Αποσπάσματα 17ης Αυγούστου 2014

Μόλις κάθισα καταπληκτικά, βασιλικά (αυτοκρατορικά) στην πολυθρόνα μου (ποιος Μίνωας σε κείνον τον αστείο «θρόνο»..) και νιώθω Κατακτητής της Καθημερινότητος7!!

Τη ΡΑΜΆΛΑ να την βάλω στα Ημερολογιακά Αποσπάσματα, όπου έχω για τους Ψηφίζοντες απογόνους των υπηκόων των Φαραώ, αλλά και για τον Στέφανο Μόραλη-Παγουριάδη.

Χθες στις 02:00 (σήμερα δηλαδή τα ξημερώματα) είχαμε τις ακόλουθες επισκέψεις: ΑΙΟΛΙΚΗ 168.171 και ΤΑ ΝΕΑ ΤΟΥ ΤΕΝΝΙΣ 168.298, γεγονός, που δεν μέ αισιοδόξησε ότι θα τα ξαναφτάσουμε και θα τα ξαναπεράσουμε!!! 09:42

Πήγαν στο 168.191 οι επισκέψεις. Διαβάστηκαν σήμερα 20 σελίδες κιόλας. Τα Νέα, όπου με άνοιξε το τάμπλετ ήταν στο 298, αλλά δεν ήξερα πώς να κάνω ανανέωση, αν και προσπάθησα. Ξαναπροσπαθώ μπαίνοντας πάλι, για να έχω Ακριβείς Μετρήσεις Επισκέψεων (Α.Μ.Ε.) κι αν βάλουμε και την λέξη κλειδί Αναγνωστών γίνονται Α.Μ.Ε.Α. Νέο Φοβερό και Προφητικό Αρκτικόλεξο, που δεν το επεδίωξα και μάλλον αυτά ήδη με διώκουν και θα με καταδιώκουν εις το εξής (διηνεκές).7!!...

Σήμερα παιδεύτηκα αρκετά να συναρμολογήσω την πτυσσόμενη σκάλα, που πήραμε με τον Άρη κάποια Στιγμή (πέρσι; Μόνον το βιβλίο εξόδων θα μπορούσε να μας το πει, αν την έχω περάσει…).

Η 1^η μου άνοδος ήταν φοβισμένη, αλλά οι 2 επόμενες κανονικές, ενώ πρέπει να γράψω για την εμπειρία μου.

Καμία εργασία δεν με περιμένει εδώ, ενώ με περιμένουν κάτω το επόμενο Τριήμερο και μάλιστα επείγουσες, που είναι η μαρλελαδοποίηση των σύκων, αλλά και η επισκεψή μου στην Φλέγκρα για τους Γεωργαλάδες και τους Ρώσους, που ευτυχώς δεν με προσλάβανε για τον 5χρονό τους Άντον, γιατί σίγουρα δεν θα είχα κάνει όλον αυτόν τον καταιγισμό εργασιών και τακτοποιήσεων από τις 26/7- σήμερα.7!!... Να είναι καλά οι άνθρωποι και θα ήθελα να τους ευχαριστήσω διά ζώσης, αλλά και να ταξιδεύσω στο απώτατο παρελθόν με Γεωργαλάδες και στο πρόσφατο με Παναγιωτίδηδες και Παναγιώτη, που είναι στο Παλλήνη (σύμφωνα με πληροφορίες) κατά πληροφόρηση του Τέλη!!!...

Ημερολογιακά Αποσπάσματα 18ης Αυγούστου 2014

Μόλις έστειλα στον Τέλη τα τριανταφυλλάκια και απάντησε με «Καλημέρα, καλημέρα.» 10:41 Στο δικό μου: Η καλή μέρα από… την Ανθοδέσμη φαίνεται! Έστω και με αυτή την μέτρια Επικοινωνία, γιατί δεν μπορώ να την χαρακτηρίσω άριστη ή επιφανειακή, παρηγοριέμαι ότι κάποιος έχει ή δείχνει ενδιαφέρον για την «Πνευματική μου Παραγωγή».7!!...

“Αφιέρωνα” εγώ, αλλά διακόψαμε, γιατί την κάλεσε ο Αραβαντινός. Ελευθερία τελικά είναι το όνομα της αδελφής του Δημήτρη, που έκανε την γραμματέα μου στο φανερό γεύμα, που με κάλεσαν οι γονείς της και ανταποκρίθηκα!!! Συνεπώς μπορώ να βρω και την Ημερομηνία πολύ εύκολα.

Έχει κι άλλη δημοσίευση στο “Κουτί της Πανδώρας” ενός ακόμη δήθεν, που θά έλεγε και το Λιτσάκι μας.

Όλοι πάσχουμε από το Σύνδρομο πως ο Χρόνος είναι λιγότερος και πολυτιμότερος για μάς απ’ ό,τι για τους άλλους.7!!…14:16

Διάβασα και τη νέα (Α.Δ.Ε.) γενναία επιστολή της Βίας προς τον «Δειλιανό», που δημοσιεύτηκε στο Κουτί της Πανδώρας, ενώ κι εμείς μπορούμε να πούμε κυριολεκτούντες ότι είμαστε ΟΙ ΑΣΚΟΙ ΤΟΥ ΑΙΟΛΟΥ.7!!…

Πήρε για 8΄:40΄΄ και η Βία εξαγριωμένη, γιατί είχε ρελάνς από την Αστυνομία, που την έβαλαν να κάνει κάποιες ενέργειες και τώρα παριστάνουν τον κινέζο η τον Σημίτη. 19:20

Το μοντέλο της ΚΕΝΝΕΧ έβαλε μέσο το Σάββα, για να τον ξαναδεχθώ στις προπονήσεις, αλλά η απάντησή μου ήταν αρνητική, γιατί απλούστατα δεν είναι ο σκοπός της ζωής μου να αλλάξω έναν αδιόρθωτο ενήλικα φορτωμένο με γνωστά και άγνωστα (στην Επιστήμη του Behaviorism) κόμπλεξ (περιπλοκές;). Ευκαιρία να δω την ερμηνεία , που δίνει το τζίνι (παράθυρο οθόνης σε ΑΡ 4 Χ 8 εκατοστά μόλις) στον επιστημονικό ψυχολογικό όρο.7!!… Την βρήκα και πρέπει να την αντιγράψω προς δόξαν των ανοήτων προγραμματιστών του τζινιού (Πότε θα το γράψω αυτό, που σκέφτηκα;): The theory that all human behavior is learnt by adapting to outside conditions and the learning is not influenced by thoughts and feelings. Είδα και το behavior, αλλά δεν έχω όρεξη να θυσιάσω άλλα 5-10’, για να αντιγράψω το ερμηνευτικό κατεβατό τής τόσο σημαντικής αυτής λέξης, που στα Ελληνικά την λέμε ΣΥΜ-ΠΕΡΙ-ΦΟΡΑ.7!!…

Καλά τα πήγα σήμερα μετά από 20 περίπου μέρες, που είχα να παίξω Τέννις. Ο Αλέκος είναι κοντά στην Φραγκφούρτη και τού έκανα πλάκα να πάει να δει τον Μητρόπουλο, για να τού δώσει χαιρετισμούς από την Λίτσα.7!!… Τα ελληνογερμανικά γαϊδούρια δεν πήραν ούτε ένα τηλέφωνο συμπαράστασης, ενώ μιλούσαν κάθε τρίς και λίγο με το Λιτσάκι και φροντίσαμε τον Λέοντα-Ιωάννη τους σε Ελλάδα και Γερμανία όσο κανείς άλλος.7!!… Τα σκέπτομαι, τα γράφω και συγχύζομαι!!!…

00:39 Ακριβώς 50΄, αλλά δείπνησα και σήμερα με μία ομελέτα αλά Γιάν(νη), που είναι καθαρά Δικής μου Εμπνεύσεως. Έφαγα και 7 Θαυμάσια Σύκα από το ταψί, που είναι στο μέσα ψυγείο.

Τηλεφώνησε ο Αλέκος από την Γερμανία (κάπου κοντά σε Φραγκφούρτη) για τιμές ρακετών. Να τον στείλω να πάρει το κύπελλό μου από το τουρνουά, που έπαιξα απέναντι από την τράπεζα της Γερμανίας; Αυτό κι αν θα είναι απροσδόκητο και προσβλητικό γεγονός για την (δήθεν) θρυλούμενη γερμανική τάξη.7!!... Το θέμα είναι ότι δεν θυμάμαι πότε ακριβώς πήγα (προφανώς μετά το 1987)... Έμεινα 2 μήνες κι έψαχνα για δουλειά, αλλά ακόμη και τότε ήταν πολύ δύσκολο να βρεις εργασία ως προπονητής Τέννις. Οι εκεί Έλληνες μ' έγραψαν κανονικά, αφού φροντιστήρια έκαναν παρανόμως με τους καθηγητές του σχολείου. Έκανα μαθήματα Αγγλικών στην αχάριστη Μαρία και πήγαμε με τον Κώστα και είδαμε τον Τέλη, που έπαιζε κάτι τουρνουά κοντά στο Ντίσελντορφ μένοντας σε γνωστούς του Γκύντερ.

Είχα κι έναν Γερμανό τραπεζικό μαθητή, που με νίκησε στο σκουός... Από εκείνο το τουρνουά προέκυψε και η γνωριμία μου με τον ηλικιωμένο Γερμανό, που ήταν και αντίπαλός μου σε κάποιον γύρο, και μου έστειλε κάτι σαν φαξ, αλλά δεν θυμάμαι ούτε πού το έχω ούτε τι έλεγε, αφού ήταν πιθανότατα γραμμένο στα Γερμανικά.

Να ψάξω την Σάντρα στο F.B.I. (Face Book Information), αλλά και την Έμυ Κάλλεν πάλι αναφέροντας ότι τής έγραψα κάποτε την έκθεση με θέμα την Παράδοση.7!!…

Οι ξενόγλωσσοι θα αρκεστούν στις Φωτογραφίες, γιατί η Νέα μας Θεά μιλάει ΟΛΕΣ τις ΓΛΩΣΣΕΣ.7!!…

Από αύριο το πρωί ΑΡΧΙΖΩ την μεταφορά του Κλασσικού μου Ημερολογίου από το εργαστήριο-γραφείο στο Χώρο Εργασίας (Χ.ΕΡ.), που δημιούργησα για τον Τέλη πριν από λίγες μέρες και το ευχαριστήθηκε, γιατί έκανε ΑΝΕΤΑ την δουλειά του (Πέρασε τις φωτογραφίες της Όλυς από την Υπολογίστριά του στον σκληρό τής ΑΡ. Τελικά τα περισσότερα από τα Ηλεκτρονικά, που με περιτριγυρίζουν είναι δικά του. Να φορτίσω και την Σόνυ, που ευτυχώς τράβηξε τουλάχιστον ένα κοντινό τού ηλιοβασιλέματος και μετά εγκατέλειψε (rest in peace)!!!…

Αυτά και σκέπτομαι ότι μένοντας έξω θα είχε αλλάξει ασφαλώς ο προορισμός μου και θα είχα σίγουρα ενοχές, γιατί θα είχα παραμελήσει τη γυναίκα και τα παιδιά μου. Ο πατέρας μου δεν πήγε στη Γερμανία, για να μην αφήσει μόνη τη Γιωργίτσα του, που του φερόταν και άσχημα… Άλλο μεγάλο θέμα κι αυτό.

Γιά.Σα.ς (και ημερολογιακά ποικιλοτρόπως κοντά σας)

Από τήν σημερινή χαλαζόπτωση στό Νησί τής Αφροδίτης.7!!...

Γιά.Σα.ς (και μετεωρολογικώς κοντά σας)

Μετά την Σκεπτική Ενατένιση η...Δράση.7!!

Πρέπει να βρούμε τρόπο να μικρύνουμε το οράκι των 119 ΜΒ...

 

Ο εικονιζόμενος-η στήν ακτή της Ιστορικής Τούμπας τής Επανωμής στις 30 Αυγούστου...

Βρήκαμε τελικά περιπετειώδη τρόπο να μικρύνουμε το οράκι στα 96 ΜΒ και περιμένουμε με ανυπομονησία την Επίσημη Πρώτη Ανάρτηση Κινούμενης Εικόνας...

Γιά.Σα.ς (και ανεξαρτήτως εμποδίων κοντά σας)

Επανάληψη (2,5 χρόνια μετά) Ανάρτησης λόγω ιερόσυλης διαγραφής της εκ μέρους τού path-deleter.

Μην την διαβάζετε, αν δεν είσθε έτοιμοι να συγκινηθείτε.7!!...

Γιά.Σα.ς (και συγκινητικά κοντά σας)

24/3/2016 23:43

in memoriam (λατ.) εις μνήμην.

Π.Γ.1 (Προτερόγραφο) Η διόρθωση των ορθογραφικών λαθών της Κυρίας Λίτσας θα ήταν μία Πράξη Δηθενισμού και μάλλον δεν θα την ενέκρινε. Εξ άλλου ήταν τόση η συναισθηματική της φόρτιση γράφοντας, που το τελευταίο πράγμα, που την ενδιέφερε ήταν το πώς γράφονται οπτικώς σωστά οι λέξεις, που χρησιμοποιούσε.7!!… Τα Ο.ΛΑ. (ορθογραφικά λάθη) απουσιάζουν από τον Προφορικό Λόγο, δεν φαίνονται, είναι αόρατα. Γι αυτό και όλοι είμαστε καλύτεροι στο μίλημα από το γράψιμο.7!!… 23:51

Π.Γ. 2 (Προτερόγραφο) [25/3/2016 12:27 μμ Παραλειπόμενα Δεκαλόγου…

12:33 Δεν πάω παρακάτω, γιατί δεν θα προλάβω να τελειώσω, οπότε μένω σε αυτά δειγματοληπτικά του team work, η οποία συνήθως μας διέκρινε…

Εξομολογείσθαι τώ…Διαδικτύω (αντί Κυρίω).7!!…

Νομίζω πως έχω έναν πολύ σημαντικό τίτλο κι επίσης πιστεύω ότι η Δημόσια Εξομολόγηση (ειλικρινής, όχι δήθεν) είναι η Απολύτως Καθαρτήρια και Συγχωρητική Πράξη.7!!…

11:15 Το τηλέφωνο κάποτε (2 γραμμές και κινητό) δεν σταματούσε να κτυπά! Το τηλέφωνο σίγησε… Κτύπησε στις 10:47 και ήταν η θεία Αλεξάνδρα. Η θεία “Μάνα” δεν ήταν δυνατό να ξεχάσει την “Κόρη της”.7!!… Η θεία της Αλεξάνδρα γυρίζοντας από την Εκκλησία, όπου τής άναψε ένα κεράκι, με πήρε ήδη στο τηλέφωνο και μιλήσαμε για την Αγαπημένη μας, ενώ εγώ τα κανδήλια του Οικογενειακού τα είχα ανάψει την Κυριακή και σήμερα αναρτώ τη “Φλόγα Της”…]

Καιρός και τού… Συγκινείσθαι.7!!…

Ο Πρωτόλογος μια Σπαρακτικής Εξομολόγησης…

Εις Μνήμην 1- In Memoriam I

“27.2.2003 ώρα 8:15 μμ

Τα γεγονότα έρχονται και με βρίσκουν. Με γεμίζουν οργή και δάκρυα. Η μνήμη κοντεύει να γίνει το αίμα της ζωής μου.

Και είναι πολύ. Νομίζω ότι θα με πνίξει. Πρέπει να γράψω. Είναι η λύση στο κυνήγι της λύτρωσης. Δεν είναι εύκολο. Είναι σα να δίνεις αίμα για τον εχθρό σου. Το κάνεις; Αν το κάνεις το λένε ανθρωπισμό. Γιά σένα δεν θάθελα να κ α τ η γ ο ρ η θ ώ για ανθρωπισμό.

Είναι πολύ σκληρό εσύ ο ίδιος να κατηγορείς τον εαυτό σου.

Και γώ αυτό κάνω τώρα. Κατηγορώ τον εαυτό μου γατί σου γράφω αυτό το γράμμα και συγχρόνως ελπίζω με αυτή την πράξη αιμοδοσίας να φύγει λίγο δηλητήριο απ’ την ψυχή μου.

Θυμάσαι; ‘Ημουν ένα ξανθούλικο μωρό. Ένα μικρό κοριτσάκι, που ο πατέρας του Λέανδρου μέλεγε “κούκλα”.

Ήταν όμορφο και περίμενα τη φωνή του όταν γύριζε απ’ τα λεοφορεία το απομεσήμερο.

-Κούκλα… Και το μικρό κορίτσι έτρεχε στις πλάκες της αυλής.

Το χωριό χτησμένο στην πλαγιά είχε πολλά επίπεδα.

Εκείνες οι “παραδοσιακές” έμαθα αργότερα πέτρινες περιφράξεις των σπιτιών τότε για μένα ήταν παιχνίδι. Οι άνθρωποι θέλαν την επικοινωνία. Και κάλειπταν την ανισόπεδη διαμόρφωση του εδάφους με σκαλάκια. Ήταν μεγαλύτερες πλάκες, που προεξείχαν στο χτηστό νουβάρι.

Με τα μικρά μου ποδαράκια τα κατέβενα πολύ γρήγορα και δεν θυμάμαι ποτέ να έπαισα εκεί.

Αργότερα έπαισα πολλές φορές στο δρόμο. Και έσφηγκα τα δόντια, προσπαθούσα να μην φανεί ο πόνος ακόμα κι όταν μάτωναν τα γόνατα.

Σηκωνώμουν γρήγορα να μη προλάβει κανείς να με βοηθείση.

Κούτσαινα. Αλλά αυτό το ήξερα πολύ καλά εγώ. Δεν υπήρχε λόγος να το ξαίρουν και οι άλλοι και να νομίζουν ότι σ’ αυτό οφείλεται το πέσιμο. Τότε το κοριτσάκι των τριών χρόνων μάλλον δεν είχε το ίδιο συνειδητοποιήσει την αναπηρία. Και γι’ αυτό δεν φοβόταν.

Κατέβενε γρήγορα τα πέτρινα σκαλοπάτια και έτρεχε στην αγγαλιά του πατέρα του Λέανδρου και αφού έδινε το φιλί, έπαιρνε τις καραμέλες από ένα χέρι τριφερά σκληρό.

Ήταν το χέρι πού όλη μέρα κράταγε σταθερά το τιμόνι του λεοφορείου. Τώρα χάϊδευε απαλά τα ξανθα μπουκλάκια και τα τριαντάφυλλα μοίρηζαν δυνατά.

Αλήθεια… είχες από τότε στο μιαλλό σου να φύγεις! Τώρα που το ξαναθημάμε έτσι είναι. Ποτέ στην αυλή μας δεν θυμάμαι να είχες λουλούδια.

Τα λουλούδια χρειάζονται φροντίδα και χρονική προοπτική.

Η οικογένεια του Λέανδρου την είχε. Η αυλή τους ήταν πάντα γεμάτη λουλούδια αλλά οι τριανταφυλλιές ήταν στο φόρτε τους. Το νερό λίγο δύσκολο. Το κουβαλάγανε με βαρέλες και πλόσκες οι γυναίκες από το πηγάδι του κάμπου.

Αλλά άμα θέλει ο άνθρωπος ξεπερνά τις δυσκολίες.

Εσύ ποτέ δεν στάθηκες να φροντίσεις την δική μου δυσκολία. “Συγγενής εξάρθρωση” το έμαθα να το λέω χρόνια μετά.

Ήμουν άτυχη απ’ ότι κατάλαβα χρόνια μετά. Γεννήθηκα στην Ήπειρο κι εκεί τα παιδιά τα φασκιώναν σφιχτά σαν κοπανέλι. Ότι χειρότερο γι αυτή την πάθηση που με τα χρόνια οι γιατροί την θεραπεύουν με την απλή συμβουλή να ανοίγουν τα σκέλια των μορών με ένα μαξιλαράκι (αργότερα χρόνια πολλά μετά τα είπαν πάμπερς).

Ήμουν άτυχη απ΄ ότι κατάλαβα μετά, γιατί το 43 που γεννήθηκα υπήρχε κατοχή. Τι περίεργο; Δεν έχω στη μνήμη μου ούτε μία μορφή Γερμανού. Χρόνια μετά είδα Γερμανό σε μια ταινία Ελληνική. Κι αυτό ψεύτικο ήταν. Έλληνας, που με ρούχα Γερμανικά έπαιζε τον Γερμανό.

Ήμουν άτυχη απ’ ότι κατάλαβα μετά, γιατί με γέννησες κι έπαιζες τη μάνα. Δεν είχες όμως χρόνο να δεις το πρόβλημά μου και να με πάς στο γιατρό. Και το χωριό ήταν μεγάλο και είχε γιατρό και αν ήθελες ήταν κοντά η Άρτα και τα Γιάννενα για να το ψάξεις. Να κάνεις την προσπάθεια…αλλά πού…

Η Αλεξάνδρα στα 10 μου έκλεγε, το θυμάμαι πολύ καλά στο “ΠΑΙΔΩΝ”, όταν ο γιατρός της είπε: Χάσατε χρόνο, έπρεπε να τη φέρετε πιο μικρή.

Δεν ήξερε βλέπεις ο γιατρός ότι με πήγε μόλις με είχε.

Ποιο μικρή ήμουν το δικό σου παιχνίδι. Ένα σπασμένο παιχνίδι που αντί να φροντίσεις να το διορθώσεις, προσπάθησες να το αντικαταστήσεις φτιάχνοντας ένα άλλο.

Νομίζεις ότι ήμουν πολύ μικρή για να το θυμάμαι; Γελιέσε! Το θυμάμαι. Ήταν διαφορετικό. Άγνωστο.

Πολλές γυναίκες στο καλό δωμάτιο με το μεγάλο κρεββάτι. Κράταγες τις σιδεριές του και φώναζες δυνατά μάλλον έκλεγες! Δεν θυμάμαι ποτέ στα μετέπειτα χρόνια να έκλεγες.

Οι γυναίκες με έδιωξαν, η θεία Βασίλαινα έφερε ζεστό νερό απ’ το άλλο δωμάτιο που έβραζε στην πυροστιά.

Ώρες μετά μου έδωσαν ένα πιάτο τηγανήτες σ’ ένα μασάλι δεμένες να τις πάω στη βάβω μου για τα “γεννητούρια”.

Έτσι απλά έμαθα ενώ μου φόραγαν μια κίτρινη πλεχτή μπέρτα (πάντα έπιαναν τα χέρια σου στο πλέξιμο) ότι είχα αδελφό.

Η βάβω η Νικόλαινα δεν ήταν στο σπίτι μας μαζί με τις άλλες γυναίκες. Έμαθα χρόνια μετά απ’ την ίδια ότι δεν την είχες και στα δικά σου πρόσωπα το λιγότερο.

Γιατί; Έτσι όπως κάνουν συνήθως πέρα οι νύφες τις πεθερές;

Μάλλον όχι. Πάλι κάτι στραβό από σένα είναι εδώ. Γιατί το σπίτι, που γέννησες τον αδελφό μου και όπως έμαθα χρόνια αργότερα είχες γεννήσει και μένα ήταν το πατρικό της Βάβως μου.

Και το παραχώρησε στο γιο της και σένα να στεγάσετε την δική σας ζωή.

Και συ φρόντισες απ’ αυτήν την ζωή να την εξοστρακίσης.

Τώρα για τα μάτια του κόσμου εγώ κουβαλάω τις τηγανίτες.

Δύο μαχαλάδες πιο πάνω το σπίτι της. Και της πάω τα συχαρίκια για τα γεννητούρια. Έτσι κάπως άρχισα να συνειδητοποιώ τις απουσίες.

Λίγες μέρες μετά τα κλάματα του μωρού τέλειωσαν. Μία απουσία οριστική για μένα. Απουσία μνήμης… Ίσως γιατί ένοιωσα πολύ γλυκειά θαλπωρή από τη μάνα του Λέανδρου και δεν κατάλαβα ότι στις δυό μέρες πού έμεινα σπίτι της το μωρό που έκλεγε στο καλό δωμάτιο τελείωσε. Πέθανε είπαν. Δεν κατάλαβα τότε τι σήμαινε αυτό. Τότε δεν με αφορούσε.

Το κατάλαβα λίγα χρόνια μετά όταν άκουσα την κραυγή της μάνας του Λέαντρου. Ο Λέαντρος είχε σκοτωθεί με το φορτηγό σαν έπεσε στον Καρβασαρά.

Τι ήταν αυτό; Που ήταν αυτό; Γιατί;

Απουσία… Δεν έμαθα ποτέ το γιατί. Κοίταζα τον τόπο με περιέργεια χρόνια μετά στο ταξίδι το πρώτο για την Αθήνα.

Δεν είδα τίποτε εκεί. Είδα όμως στους γονείς του Λέαντρου. Μαράθηκαν… Έπειτα μαράθηκαν και τα τριαντάφυλλα…”

Υ.Γ.1 (24/3/2016 11:53 πμ) Δεν είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς τον αβάσταχτο πόνο του κληρονόμου αυτών των κειμένων…

Η Κυρία Λίτσα είναι Υπερβατικό Πρόσωπο. Η θανατηφόρα Αγάπη της για το Τέννις μόνο τυχαία δεν ήταν. Λάτρευε και Φρόντιζε κάθε τι το παραμελημένο και το Τέννις ήταν (και είναι δυστυχώς παρά την Αυτοθυσία Της) πολύ παραμελημένο και για αυτό τού αφιέρωσε 30 χρόνια από τη Ζωή της (1980-2010).http://clubs.pathfinder.gr/EFTA7/12222?forum=1927&read=273

align="LEFT" style="border: none; padding: 0cm;"> Δεν είναι καθόλου τυχαία και απλώς λόγια, όσα έγραψαν http://clubs.pathfinder.gr/EFTA7/12222?forum=1927&read=285  color="#000000"> τα Παιδιά του Τέννις ΜΕΤΆ γι’ Αυτήν για την οποίαν ήταν Όλα τους Παιδιά της.7!!…

Υ.Γ.2 Και για να μην χάνουμε την επαφή με την Οδυνηρή Κοινή Πραγματικότητα… Χρόνια καλύτερα και όσο γίνεται περισσότερα στους εορτάζοντες και τις εορτάζουσες σήμερα (και είναι πολλοί όλα αυτά τα χρόνια της πολυειδούς εκπαιδευτικής μας δραστηριότητος… ευχόμενοι πρωτίστως Προσωπική και νομοτελειακά επομένη Εθνική Αναγέννηση στέλνοντας στον αγύριστο όλους όσους μας οδήγησαν σε αυτό το δυσδιόρθωτο χάλι.7!!…

Γιά.Σα.ς (και ως το Τέλος κοντά σας)

Υικός έπαινος καί φωτοϋποχρεώσεις...

Καλημέρα σε όλους σας και ιδίως στον Ιορδάνη.
Στέλνω τις λίγες φωτογραφίες που τράβηξα συν το χθεσινό Φεγγάρι...
Γιά.Σα.ς (Και ελπίζω γρήγορα κοντά σας)
Υ.Γ. Περιμένω επισκέψεις από Ιορδάνη και Νατάσα!!
www.eoliki7.blogspot.com

Αλλά εχω δώσει ρέστα και υποκλίνομαι για την παρακολούθηση ποδοσφαιρικού αγωνα

Ευχαριστώ, αλλά ήταν μία πρόσκληση εκ μέρους τής μητέρας τού νεαρού Λυκειόπαιδος, (μετά το chat, πού είχα προχθές μέ τον Ιορδάνη, τού οποίου το αγαπημένο μάθημα είναι τα Αρχαία Ελληνικά... Άκουσον-άκουσον καί "αγαλλίασον"), για την οποία δεν μπορούσα να αδιαφορήσω... Ο πατήρ (Βασίλης) σημειωτέον ότι προσφέρθηκε να εξετάσει την φορολογική μου κατάσταση δίνοντας κάποιες ελπίδες... βελτίωσης. Θα δούμε το αποτέλεσμα συντόμως, εάν υπάρξει, κι όχι μετά από... 3,5 χρόνια!!!

ΦΙΛ.ΑΥΤ.Ο περί Κριτηρίου Δημοσιεύσεως Κειμένων.7!!...